SłownikDeFiStakingEthereumYield

Restaking

Mechanizm pozwalający użyć już zastakowanego ETH lub tokenów liquid stakingu, takich jak stETH, jako zabezpieczenia dodatkowych sieci i usług poza Ethereum. Główna implementacja to EigenLayer, gdzie restakerzy delegują zabezpieczenie ekonomiczne do usług AVS w zamian za dodatkowe nagrody i dodatkowe ryzyko slashingu.

Co to znaczy restakować ETH

Kiedy stakujesz ETH na Ethereum, kapitał zabezpiecza konsensus Ethereum. Restaking dodaje możliwość użycia tej samej pozycji jako zabezpieczenia innych usług, na przykład wyroczni, mostów, warstw dostępności danych albo systemów dowodów.

Ta konstrukcja zwiększa wykorzystanie kapitału, ale rozszerza też powierzchnię ryzyka. Błąd operatora, luka w protokole restakingu albo źle zaprojektowane warunki AVS mogą dotknąć pozycji, która wcześniej była narażona głównie na ryzyko stakingu Ethereum.

Główną platformą do restakingu na Ethereum jest EigenLayer. Użytkownik może deponować tam wybrane tokeny liquid stakingu albo korzystać z natywnego restakingu, a operatorzy obsługują usługi AVS (Actively Validated Services).

Skąd pochodzą dodatkowe nagrody

AVS-y mogą płacić operatorom i restakerom za zabezpieczenie usług ze swoich przychodów, emisji tokenów albo programów zachęt. Źródło nagród ma znaczenie, bo jednorazowe zachęty tokenowe są innym ryzykiem niż trwałe przychody z używanej usługi.

Dodatkowe nagrody nie biorą się z powietrza. Pochodzą z nowych źródeł, ale razem z nimi pojawia się ryzyko slashingu, ryzyko smart kontraktu EigenLayer, ryzyko operatorów i ryzyko konkretnego AVS.

Ocena restakingu wymaga porównania nagród z tymi dodatkowymi ryzykami. Sam wyższy APY nie mówi, czy relacja zysku do ryzyka jest sensowna.

Restaking dodaje ryzyko na ryzyko

Przy zwykłym stakingu slashing dotyczy naruszeń konsensusu Ethereum. Przy restakingu mogą dojść błędy po stronie AVS, a warunki kar definiuje każda usługa osobno. Wielu użytkowników nie jest w stanie samodzielnie ocenić, czy zasady konkretnego AVS są przejrzyste i rozsądne.

Liquid Restaking Tokens (LRT)

Podobnie jak liquid staking wydaje stETH, restaking stworzył liquid restaking tokens (LRT), na przykład eETH, ezETH albo rsETH. LRT daje ekspozycję na pozycję restakingową bez bezpośredniej obsługi EigenLayer, ale wprowadza dodatkowego pośrednika protokołowego.

Wygoda ma cenę w postaci dodatkowych warstw ryzyka: smart kontrakt protokołu LRT, decyzje governance, wybór AVS, płynność tokenu, możliwość depegu i ryzyko EigenLayer pod spodem.

Przy użyciu LRT jako collateralu w protokołach pożyczkowych ryzyko rośnie dalej. Depeg LRT może uruchomić kaskadowe likwidacje, czyli złożoność, której nie ma przy zwykłym stakingu.

Warstwy ryzyka przy restakingu przez LRT

  • Ethereum consensus - bazowe ryzyko każdego stakingu ETH.
  • EigenLayer smart contract - błąd w kontrakcie EigenLayer może dotknąć restakujących.
  • Operator - operator może popełnić błąd przy obsłudze AVS i narazić pozycję na kary.
  • AVS - każda usługa definiuje własne warunki kar; nie wszystkie muszą być proste do oceny dla użytkownika.
  • Protokół LRT - dodatkowy smart kontrakt, decyzje governance, ryzyko płynności i depegu tokenu.

Źródła i dalsza lektura

Najczęstsze pytania

Nie. Liquid staking zamienia zastakowane ETH w płynny token, na przykład stETH lub rETH. Restaking używa zastakowanego ETH albo tokenów liquid stakingu do zabezpieczenia dodatkowych usług. Liquid restaking tokens łączą obie idee.

AVS (Actively Validated Service) to usługa lub sieć, która używa restakowanego ETH jako zabezpieczenia. Przykłady to wyrocznie, warstwy dostępności danych, mosty cross-chain albo systemy dowodów ZK. AVS definiuje własne reguły, w tym warunki kar za błędy operatorów.

Restaking jest znacznie bardziej złożony niż zwykły staking i ma więcej warstw ryzyka. Przed oceną takiej pozycji trzeba rozumieć zwykły staking, liquid staking, slashing, ryzyko LRT i zasady konkretnych AVS. Wyższy APY nie jest darmową nagrodą za to samo ryzyko.

Bez lewarowania strata jest ograniczona do wartości pozycji, ale może obejmować część kapitału. Slashing, błąd smart kontraktu, depeg LRT albo kaskadowe likwidacje w protokołach pożyczkowych mogą sprawić, że wynik będzie znacznie gorszy niż samo trzymanie ETH.
Ostatnia aktualizacja